Delen
Je foto's, menukaarten, advertenties, folders en documenten. Met je telefoon een foto maken van iets uit de doos mag ook.
"Heb je foto's, menukaarten of herinneringen aan een Goudse eetzaak? Deel ze!"
Je hebt meer in huis dan je denkt
In elk huis staat wel een schoenendoos vol foto's. Op zolder, in de kast, bij oma. Een kiekje voor de gevel van de zaak waar je vader werkte. Een menukaart die je bewaarde omdat het zo'n leuke avond was. Een knipsel uit de krant, een oude ansichtkaart, het jubileumboekje van de vereniging.
Voor jou is dat gewoon: het lag er altijd al. Voor het archief van je stad is het bijzonder. Archieven bewaren vooral wat instellingen en bedrijven maakten. Juist het gewone leven ontbreekt meestal: de winkel op de hoek, het feest in de straat. Als jij het niet deelt, komt het er ook nooit in.
En wat jij weet, staat nergens opgeschreven
Wie staat erop. Welke zaak dat was. In welk jaar dat ongeveer geweest moet zijn. Wat er op die hoek stond voordat het werd afgebroken. Dat weet geen enkele computer, en geen enkele archivaris. Dat weet jij, of iemand uit jouw groep.
Een foto zonder verhaal is een plaatje. Met jouw kennis erbij wordt het geschiedenis.
En weet je het niet zeker? Zeg dat dan gewoon. Bij elke bijdrage geef je aan of het een herinnering is of een vaststaand feit. Allebei is welkom, en je ziet altijd welke van de twee het is. Zo hoeft niemand te doen alsof hij het zeker weet.
"Mijn vader begon dit restaurant. Ik herken de kok: dat is Wong Lee."
- herinnering van een Gouwenaar
- herinnering van een Gouwenaar
Waarom niet gewoon in de Facebookgroep?
Daar is het na een week weg
In de Facebookgroepen over vroeger gebeurt iets moois. Iemand plaatst een oude foto, en binnen een uur staan er dertig reacties: wie erop staat, welk jaar het was, wat er in dat pand zat. Dat is precies de kennis waar het om gaat.
Alleen: na een week zakt het weg in de tijdlijn. Zoek zo'n foto maar eens terug. De reacties raken los van de foto, de foto staat in lage kwaliteit op een server in Amerika, en niemand kan er iets mee doen. Het archief kan het niet opnemen, een onderzoeker kan het niet vinden, en over tien jaar is de groep misschien opgeheven. Al die kennis is dan weg.
Op Jottem hoort de opmerking bij de foto, voor altijd. Alles is terug te vinden, ook over tien jaar. En het archief achter het project kan er echt mee verder.
Wat kun je doen?
Je hoeft geen expert te zijn en je hoeft niets te uploaden om mee te doen. Eén ding weten is al genoeg.
Aanwijzen
Zie je iemand of iets dat je kent? Teken er een vak omheen en vertel wat het is.
"Ken je iemand op deze foto? Klik op die persoon."
Vertellen
Jouw herinnering bij een plek of een foto, hoe klein ook.
"Was jij hier weleens? Vertel je herinnering, groot of klein."
Plaatsen
Weet je waar het was? Zet een speld op de kaart. Weet je ongeveer wanneer? Vul het jaartal in.
"Weet je wanneer dit was? Vul het jaartal in, ook een gok helpt."
Uitleggen
Woorden van vroeger die bijna niemand meer kent: een melkinrichting, een koffiehuis, een sociëteit.
"Weet jij wat dit woord betekent? Leg het uit voor wie het niet meer kent."
Vragen
Je mag ook gewoon iets vragen. Grote kans dat een ander het antwoord heeft.
"Weet jij dit niet? Stel je vraag, misschien weet een ander het wel."
Wat gebeurt er met wat je deelt?
Kort en duidelijk
- Je foto blijft van jou. Het auteursrecht blijft bij jou. Je geeft alleen toestemming om je bijdrage op het platform te tonen.
- Jij bepaalt wat anderen ermee mogen. Bij het delen kies je zelf de voorwaarden voor hergebruik. Kies bewust: wat je eenmaal openzet, staat open.
- Er kijkt altijd iemand mee. Een moderator van de organisatie beoordeelt elke bijdrage voordat die online komt: op kwaliteit, privacy en auteursrecht.
- Staan er mensen op? Bij recente foto's van herkenbare personen vragen we om toestemming. Bij twijfel plaatsen we niet, of maken we iemand onherkenbaar.
- Je bent nergens aan vast. Je eigen aanvullingen kun je altijd aanpassen of weghalen. Wil je een gepubliceerde foto toch weg hebben, dan regelen we dat.
- Geen advertenties. We tonen geen reclame en we verkopen nooit gegevens.
Je kunt ook zelf kiezen of je naam bij je bijdrage komt te staan, of dat je liever anoniem blijft.
Waar komt het terecht?
Elke bijdrage krijgt een eigen, blijvende link. Die blijft werken, ook als de website er over tien jaar anders uitziet. Je kunt hem doorsturen naar familie of in een appgroep zetten.
Belangrijker nog: alles wordt netjes geordend opgeslagen, in een vorm die computers begrijpen. Dat klinkt saai, maar dat is precies het verschil met een berichtje in een groep. Het archief kan het overnemen in de eigen collectie, de tijdmachines van Gouda, Amsterdam, Utrecht en Hilversum kunnen het tonen, en onderzoekers en scholieren kunnen het vinden. Landelijk kom je het tegen via het Netwerk Digitaal Erfgoed. Voor wie het wil weten: dat gebeurt met open standaarden en alle data staat open.
Waar begin je?
Jottem gaat eind 2026 live met het eerste project: Smaak van Gouda van het Streekarchief Midden-Holland, over de verdwenen restaurants, cafés en snackbars van de stad. Van koffiehuis en melkbar tot Chinees-Indisch restaurant, shoarmazaak en Surinaams eethuis. Samen met de Gouwenaars die er aten, werkten en woonden.
Heb je foto's, een menukaart, een advertentie of een goed verhaal over een Goudse eetzaak? Bewaar het, gooi het niet weg. Straks kun je het delen.
Erfgoed van iedereen, door iedereen. Jouw doos op zolder, jouw geheugen en een plek waar het veilig staat: samen maakt dat geschiedenis die blijft.